ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

รอยเท้าปริศนาบนโลกดิจิทัล: ฉันเห็นครีมล่องหนโผล่มาจากไหนไม่รู้

รอยเท้าปริศนาบนโลกดิจิทัล: ฉันเห็นครีมล่องหนโผล่มาจากไหนไม่รู้

คุณแม่ของฉันมีกระปุกครีมเต็มไปหมดเลยค่ะ บางกระปุกก็มีรูปดอกไม้ บางกระปุกก็มีรูปผู้หญิงสวยๆ คุณแม่บอกว่ามันมาจาก 'ร้าน' แต่ฉันไม่เห็นร้านเลยค่ะ... ไม่เห็นมีหน้าร้าน ไม่เห็นมีคนขาย ไม่เห็นมีประตูให้เปิดเลย ครีมพวกนี้มันโผล่มาจากไหนไม่รู้ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ คุณแม่บอกว่าคนพวกนี้เขา `สร้างแบรนด์ครีม` กันทางออนไลน์ ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าออนไลน์คืออะไร มันคงเป็นโลกอีกใบที่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่มองเห็นมั้งคะ มันทั้งน่าฉงนและน่ากลัวไปพร้อมๆ กัน

โลกของ "ร้านไม่มีผนัง" ที่คุณแม่หลงรัก

คุณแม่ใช้เวลาอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์นานแสนนาน เธอเรียกมันว่า 'เว็บไซต์' มันก็เหมือนร้านขายของนั่นแหละค่ะ แต่ไม่มีผนัง ไม่มีประตู มีแค่รูปภาพกับตัวหนังสือเต็มไปหมด คุณแม่ชอบพิมพ์คำแปลกๆ ลงไป อย่างเช่นคำว่า `สร้างแบรนด์ครีม` หรือ 'ครีมหน้าใส' แล้วจู่ๆ ก็มี 'ร้าน' พวกนี้โผล่ขึ้นมาเป็นสิบๆ ร้านเลยค่ะ มันเหมือนมีใครบางคนคอยจัดเรียงหน้าร้านให้มันโผล่ขึ้นมาเป็นอันดับแรกๆ ให้คุณแม่เห็นบ่อยๆ คุณแม่เรียกมันว่า 'SEO' (เอส-อี-โอ) มันฟังดูเหมือนรหัสลับที่คนมองไม่เห็นใช้คุยกัน เพื่อให้ร้านที่ไม่มีตัวตนพวกนี้ปรากฏตัวขึ้นมา

กล่องข้อความกระซิบ กับเพื่อนที่ชื่อ "ไลน์"

แล้วก็มีเจ้าไอคอนสีเขียวเล็กๆ บนโทรศัพท์ของคุณแม่ค่ะ คุณแม่เรียกว่า 'LINE OA' มันเหมือนเพื่อนสนิทที่ชอบกระซิบกระซาบกับคุณแม่เงียบๆ บางทีมันก็ส่งรูปครีมใหม่ๆ มาให้ บางทีก็ถามว่าคุณแม่สนใจครีมกระปุกเดิมอีกไหม หรือบางทีก็ส่งสติกเกอร์น่ารักๆ มาให้ด้วยค่ะ ฉันรู้สึกว่าการ `สร้างแบรนด์ครีม` ของพวกผู้ใหญ่นี่ไม่ใช่แค่มีรูปสวยๆ อย่างเดียว แต่เหมือนมีผีใจดีที่คอยกระซิบกับคุณแม่ คอยเตือน คอยทำให้คุณแม่รู้สึกเหมือนเป็นคนพิเศษ มันเป็นเสียงกระซิบที่แสนเงียบ แต่ก็ดังพอที่จะทำให้คุณแม่จำครีมนั้นได้เสมอ

รูปภาพหลอนๆ ที่ตามไปทุกที่

ที่น่าประหลาดที่สุดก็คือเวลาคุณแม่ดูรูปครีมสวยๆ บน 'Facebook Ads' ค่ะ บางทีแค่คุณแม่ลองเลื่อนๆ ดูครีมกระปุกเดียว แล้วหลังจากนั้นไม่ว่าจะคุณแม่จะไปดูอะไรที่ไหนในอินเทอร์เน็ต รูปครีมกระปุกนั้นก็จะโผล่ตามไปทุกที่เลยค่ะ! เหมือนพวกมันมีชีวิต เหมือนมีตาที่คอยจ้องมองว่าคุณแม่ไปที่ไหนบ้าง พวกมันพยายามจะบอกคุณแม่ว่า "ซื้อสิ ซื้อสิ!" คุณแม่บอกว่านี่คือวิธีที่เขา `สร้างแบรนด์ครีม` ให้คนรู้จักเยอะๆ มันน่าขนลุกนะคะ ที่พวกมันรู้ว่าคุณแม่เคยดูอะไรไปแล้ว และตามติดไปทุกที่แบบนั้น

ตอนที่ครีมล่องหนกลายเป็นของจริง

แล้วจู่ๆ วันหนึ่ง หลังจากที่คุณแม่มองๆ คุยๆ และถูกรูปภาพหลอนๆ ตามไปทั่ว คุณแม่ก็จะร้องออกมาว่า "โอ๊ย! กดซื้อไปแล้ว!" แล้วอีกสองสามวันต่อมา ก็จะมีกล่องพัสดุมาส่งถึงหน้าบ้านเราค่ะ ข้างในกล่องก็คือกระปุกครีมจริงๆ! เป็นครีมกระปุกเดียวกันกับที่เธอเห็นบนเว็บไซต์ กระซิบถามในไลน์ และถูกรูปภาพหลอนๆ บนเฟซบุ๊กตามหลอกหลอน มันเหมือนเวทมนตร์ หรือการเล่นกลเลยค่ะ ที่ครีมที่มองไม่เห็น กลายเป็นของจริงมาวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของคุณแม่ได้ คุณแม่เรียกว่า 'Conversion' (คอนเวอร์ชั่น) คือตอนที่ทุกอย่างในโลกออนไลน์กลายมาเป็นของจริง เป็นของที่จับต้องได้ นี่แหละค่ะคือช่วงเวลาที่เวทมนตร์ของการ `สร้างแบรนด์ครีม` จากอากาศให้กลายเป็นของจริงทำงานได้สำเร็จ

มันเป็นเรื่องลึกลับจริงๆ ค่ะ การ `สร้างแบรนด์ครีม` นี่ดูเหมือนจะอยู่ทุกหนทุกแห่ง แม้ว่าฉันจะมองไม่เห็นด้วยตาตัวเอง มันคือการผสมผสานระหว่างรหัสลับ เพื่อนกระซิบ รูปภาพติดตาม และแล้วจู่ๆ ก็มีของจริงปรากฏขึ้นมา ฉันเดาว่าพวกผู้ใหญ่คงเข้าใจเรื่องพวกนี้ดี สำหรับฉัน มันเป็นแค่เรื่องแปลกประหลาด มหัศจรรย์ และบางทีก็แอบน่าขนลุกนิดๆ ที่ครีมล่องหนพวกนี้มีชีวิตขึ้นมา ทำให้คุณแม่มีความสุข (และทำให้ชั้นวางของในห้องน้ำของเราเต็มไปด้วยกระปุกครีม) บางทีวันหนึ่งฉันอาจจะเข้าใจก็ได้ว่า 'ร้านค้า' ที่มองไม่เห็นเหล่านี้ใช้เวทมนตร์ของพวกเขายังไง

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

สร้างแบรนด์เครื่องสำอางให้เป็นตำนาน: ถักทอเรื่องเล่า สู่ความสำเร็จอันเป็นอมตะ

สร้างแบรนด์เครื่องสำอางให้เป็นตำนาน: ถักทอเรื่องเล่า สู่ความสำเร็จอันเป็นอมตะ ไอ้หนุ่มเอ๋ย... เมื่อกาลเวลาผันผ่านไป สิ่งที่ยังคงอยู่ มิใช่เพียงแค่ผลกำไรในบัญชี หรือกระปุกครีมที่วางขายอยู่ตามชั้นวาง หากแต่คือเรื่องเล่าขานที่ผู้คนยังจดจำ มันคือมนต์เสน่ห์อันไร้กาลเวลาที่ทำให้สิ่งธรรมดากลายเป็นสิ่งที่พิเศษ ตาแก่ผ่านโลกมานาน เห็นมามากต่อมากแล้ว แบรนด์น้อยใหญ่ที่ผุดขึ้นมาดุจดอกเห็ด แล้วก็เหี่ยวเฉาไปเมื่อลมเปลี่ยนทิศ แต่แบรนด์ที่ยืนหยัดอยู่ได้ ดุจต้นไม้ใหญ่ที่หยั่งรากลึก ล้วนมีบางสิ่งบางอย่างที่เหนือกว่าแค่คุณภาพของสินค้า นั่นคือ เรื่องเล่า และวันนี้ตาแก่จะบอกเคล็ดลับในการ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง ให้เป็นอมตะ ด้วยมนต์เสน่ห์แห่งเรื่องราวที่จับใจผู้คน แก่นแท้ของแบรนด์ที่อยู่เหนือกาลเวลา: เรื่องเล่าคือชีวิต ตาแก่เคยเห็นมาเยอะนักหนาแล้ว ไอ้แบรนด์ที่ผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วก็จางหายไปราวกับควันไฟ ทำไมนะหรือ? เพราะพวกเขามุ่งแต่จะขายของ มุ่งแต่จะแข่งขันกันที่ราคา มุ่งแต่จะอวดสรรพคุณที่น่าเบื่อหน่าย แต่กลับลืมไปว่าหัวใจของมนุษย์นั้นโหยหาการเชื่อมโยง โหยหาความหมาย การ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง ท...

พลิกเกมธุรกิจ: สร้างแบรนด์ความงามแบบไร้โรงงาน... ลงทุนน้อย แต่คว้าโอกาสใหญ่!

พลิกเกมธุรกิจ: สร้างแบรนด์ความงามแบบไร้โรงงาน... ลงทุนน้อย แต่คว้าโอกาสใหญ่! สมัยผมยังหนุ่มไฟแรง ผมก็เคยฝันอยากมีธุรกิจของตัวเอง มีโรงงานใหญ่โตเป็นของตัวเอง คิดว่านั่นแหละคือความมั่นคงสูงสุด แต่โลกธุรกิจทุกวันนี้มันหมุนเร็วเหลือเกินครับ ประสบการณ์สอนให้ผมรู้ว่า บางครั้ง การลงทุนน้อยลง ไม่ได้แปลว่าไปได้ไม่ไกล بالعكس กลับกัน มันอาจจะเป็นเส้นทางที่พาคุณไปได้ไกลกว่า เร็วกว่า และมั่นคงกว่าในระยะยาวด้วยซ้ำไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตลาดความงามที่แข่งขันสูง แต่ก็ยังมีโอกาสอีกมากรออยู่สำหรับคนที่กล้าคิดนอกกรอบ ทำไมต้อง "ไร้โรงงาน" โอกาสทองของนักธุรกิจยุคใหม่ ถ้ามองในมุมของนักธุรกิจที่เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างผม การที่คุณไม่ต้องแบกรับภาระเรื่องโรงงานเอง มันคือการปลดล็อกพันธนาการครั้งใหญ่เลยครับ คิดดูสิครับ ค่าก่อสร้าง ค่าเครื่องจักร ค่าบำรุงรักษา ค่าพนักงาน ค่าวัตถุดิบที่ต้องสต็อกมหาศาล พวกนี้คือต้นทุนคงที่ที่คุณต้องจ่าย ไม่ว่ายอดขายจะมาหรือไม่ก็ตาม นั่นคือความเสี่ยงมหาศาลที่คนอยากเริ่มธุรกิจใหม่ๆ ต้องเจอ แต่การที่คุณเลือกเส้นทาง "ไร้โรงงาน" คือการเปลี่ยนต้นทุนคงที่พวกนั้น...

บริษัทรับทำเว็บไซต์ หัวใจสำคัญของ ธุรกิจ SME ในยุคดิจิทัล: บทเรียนจากชายชรา

บริษัทรับทำเว็บไซต์ หัวใจสำคัญของ ธุรกิจ SME ในยุคดิจิทัล: บทเรียนจากชายชรา ไอ้หนูเอ๊ย... ปู่เห็นมาเยอะแล้ว โลกมันหมุนเร็วขึ้นทุกวัน จากสมัยที่ปู่ยังวิ่งส่งของในตลาด เสียงตะโกนเรียกลูกค้าดังลั่น มาถึงวันนี้ที่เสียงเหล่านั้นกลายเป็นเสียงคลิกบนหน้าจอคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์มือถือ ธุรกิจเล็กๆ อย่าง ธุรกิจ SME นี่แหละ ที่ต้องปรับตัวให้ทัน เหมือนต้นกล้าที่ต้องเรียนรู้จะเอนไปตามลม ไม่ให้หักโค่นไปเสียก่อน สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ที่ปู่เห็นนะ ไม่ใช่แค่มีสินค้าดี บริการเยี่ยมอย่างเดียวแล้ว แต่คือ 'บ้าน' ของเอ็งในโลกออนไลน์นั่นแหละ เว็บไซต์ไงล่ะไอ้หนู มันไม่ใช่แค่แผ่นพับสวยๆ แล้วนะ แต่มันคือประตูบานใหญ่ที่คนจะก้าวเข้ามาหาเอ็ง เว็บไซต์ไม่ใช่แค่หน้าตา แต่คือ "วิญญาณ" ของธุรกิจ สมัยก่อนนะ ปู่เคยเห็นร้านค้าหลายร้านที่หน้าร้านสวยงาม วิจิตรบรรจง แต่พอเข้าไปข้างในกลับหาของไม่เจอ จัดวางไม่เป็นระเบียบ หรือพนักงานหน้าบูดบึ้ง สุดท้ายลูกค้าก็เดินหนีไป บางทีก็เสียดายนะ เพราะของดีๆ มีคุณภาพ แต่ไม่มีคนอยากเข้าใกล้ นี่แหละคือสิ่งที่ปู่กำลังจะบอกเกี่ยวกับเว็บไซต์ในยุคนี้ เว็บไซต์ของเอ็งก็เหมือน...